В дождливый осенний день словосочетание «Без билета Африка» звучит более чем заманчиво. Неудивительно, почему группа выбрала именно это время для выпуска очередной пластинки.
И первый альтруист, и последний мизантроп рано или поздно сталкиваются с необходимостью уехать в поисках Солнца и мыслей, которые водятся у Виталия Артиста и Тани Кушнер.
Альбом получился таким же загадочным и неоднозначным, как и одноименный континент. Стало меньше перегруженных гитар, зато появились трубы и саксофон.
Лирические тексты с незатейливыми припевами, бонго, баян и синтезаторы со скоростью ракеты поднимают настроение на самый пик, на самое высокое облако.
Песенная интроверсия-экстраверсия сменяют друг друга в путешествии по Африке, не пуская в самые сокровенные тайны сразу, давая возможность разгадать их самому.
Дополнительный оттенок из ярких цветов, а точнее красного, придало сотрудничество с Сергеем Михалком.
Определенно один из лучших поп-роковых альбомов Без билета.

На мой погляд, гэта была міні-рэвалюцыя ў рок-музыцы. На гэтым альбоме ўсё вельмі жыва запісана. Мне здаецца, што запісана на аналаг. Таму ўсё дыхае, адчуваюцца вельмі дробныя нюансы. Вельмі мне гэта падабаецца.На гэтым альбоме ёсць адна песня, якую магу слухаць бясконца — Давай останемся, яна прыносіць мне радасць і з ёй весела ісці па жыцці.Рэдкі сплаў розных жанраў музыкі, тут ўсё вельмі дакладна.У гэтым альбоме ёсць некалькі вельмі нетыповых для Нашага часу песень – меладычных, лірычных і вельмі каштоўных.
– Шмат людзей лічаць, што Артыст, вакаліст-не вельмі удалы, але энергетычны і харызматычны, мне падаецца, што менавіта у гэтым альбоме ён паказаў залатую сярэдзіну ў гучанні інструментаў і вакала. У канцы хочацца сказаць, што гэтая музыка гіпнатызыруе усіх ад сваіх першых аккордаў -яе можна слухаць і слухаць вечна....і усе у жыціі у цябе будзе пазітыўна-крэатыўна…